Προσπαθούν έκτοτε να βρουν τις ισορροπίες τους μέσα σε μια πραγματικότητα που άλλαξε απότομα.
Η Κυριακή 23 Αυγούστου ήταν μία ακόμη ιδιαίτερα φορτισμένη ημέρα για τους δύο τους. Στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου, τον τόπο καταγωγής της Γωγώς και εκεί όπου βρίσκεται η τελευταία της κατοικία, τελέστηκε το τρίμηνο μνημόσυνο για τη μνήμη της. Ο Τραϊανός Δέλλας είχε ζητήσει η τελετή να γίνει μακριά από κάμερες και δημοσιογράφους, σε στενό οικογενειακό κύκλο, ώστε η οικογένεια να μπορέσει να αποχαιρετήσει τη Γωγώ με τον τρόπο που εκείνη αισθάνεται πως χρειάζεται.
Ο ίδιος είχε φτάσει από νωρίς στο Ευηνοχώρι, θέλοντας να φροντίσει προσωπικά τις τελευταίες λεπτομέρειες και να βρίσκεται κοντά στους δικούς του ανθρώπους σε αυτή τη δύσκολη ημέρα.
Για τον Τραϊανό Δέλλα, η συμπλήρωση των τριών μηνών δεν σηματοδοτεί σε καμία περίπτωση το τέλος του πένθους. Αντίθετα, η απουσία της Γωγώς εξακολουθεί να είναι έντονη στην καθημερινότητά του.
Η ίδια έφυγε από τη ζωή στις 25 Μαΐου 2026, σε ηλικία 56 ετών, ύστερα από τη μακρά μάχη της με τον καρκίνο. Από τότε, ο σύζυγός της και η κόρη τους έχουν επιλέξει να διαχειριστούν την απώλεια με μεγάλη διακριτικότητα.
Ιδιαίτερα για τη Βικτώρια, η περίοδος αυτή συμπίπτει με μια τεράστια αλλαγή στη ζωή της. Σε ηλικία 18 ετών καλείται να αφήσει πίσω της το γνώριμο περιβάλλον και να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο, έχοντας ταυτόχρονα να διαχειριστεί την απώλεια της μητέρας της.
Η μεγάλη αλλαγή που έρχεται στην Κύπρο
Η Βικτώρια έχει μπροστά της ένα σημαντικό νέο ξεκίνημα. Όπως είχε γίνει γνωστό ήδη από τον Ιούνιο, πρόκειται να μετακομίσει στην Κύπρο προκειμένου να σπουδάσει Ιατρική, πραγματοποιώντας έναν στόχο που, σύμφωνα με δημοσιεύματα, είχε θέσει εδώ και χρόνια και είχε συζητήσει πολλές φορές με τη μητέρα της.
Η αναχώρησή της αποκτά, μετά τον θάνατο της Γωγώς, διαφορετικό συναισθηματικό βάρος. Ένα σχέδιο που κάποτε αποτελούσε μια χαρμόσυνη οικογενειακή προοπτική γίνεται τώρα το πρώτο μεγάλο βήμα της Βικτώριας σε μια νέα ζωή χωρίς τη μητέρα της στο πλευρό της.
Ήδη από τον Ιούλιο είχαν δημοσιευτεί πληροφορίες πως η Βικτώρια αναζητούσε το νέο της σπίτι στην Κύπρο, με βασικό κριτήριο να βρίσκεται κοντά στο πανεπιστήμιο όπου θα φοιτήσει.
Ο Δέλλας αποφασίζει να είναι δίπλα στην κόρη του
Μέσα σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, ο Τραϊανός Δέλλας φέρεται να έχει πάρει μια σημαντική απόφαση: να επισπεύσει τα σχέδιά του για την Κύπρο, ώστε να βρίσκεται όσο το δυνατόν πιο κοντά στη Βικτώρια.
Η προοπτική να φύγει η κόρη του για σπουδές αποκτά πλέον για εκείνον μια πολύ διαφορετική διάσταση. Δεν πρόκειται απλώς για έναν γονιό που ακολουθεί το παιδί του σε μια νέα πόλη. Πρόκειται για έναν πατέρα που, λίγους μόλις μήνες μετά τον θάνατο της συζύγου του, καλείται να στηρίξει την κόρη του σε μια τεράστια αλλαγή.
Η απόφαση αυτή παρουσιάζεται ως ένα ακόμη βήμα στην προσπάθειά του να δημιουργήσει μαζί με τη Βικτώρια μια νέα καθημερινότητα, χωρίς όμως να αφήσουν πίσω τη μνήμη της Γωγώς.
Μια νέα ζωή, χωρίς να σβήσει η παλιά
Η μετακόμιση στην Κύπρο δεν σημαίνει ότι η οικογένεια αφήνει πίσω της τη Γωγώ. Αντίθετα, όλα δείχνουν πως η μνήμη της θα συνεχίσει να αποτελεί κομμάτι της ζωής τους.
Για τη Βικτώρια, η Ιατρική δεν είναι απλώς μια επιλογή σπουδών. Είναι ένα όνειρο που, σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιευτεί, είχε συζητήσει με τη μητέρα της. Έτσι, κάθε βήμα προς αυτή τη νέα ζωή κουβαλά μαζί του και την παρουσία της Γωγώς.
Για τον Δέλλα, από την άλλη, η προτεραιότητα φαίνεται να είναι η κόρη του. Μετά από μια περίοδο κατά την οποία όλα περιστρέφονταν γύρω από την ασθένεια, την απώλεια και το πένθος, τώρα πρέπει να σταθεί ξανά όρθιος και να βοηθήσει τη Βικτώρια να προχωρήσει.
Το τρίμηνο μνημόσυνο στο Ευηνοχώρι είχε, επομένως, έναν ιδιαίτερο συμβολισμό. Εκεί όπου η οικογένεια συγκεντρώθηκε για να τιμήσει τη Γωγώ, ο Δέλλας και η Βικτώρια βρέθηκαν αντιμέτωποι για ακόμη μία φορά με την πραγματικότητα της απουσίας της.Και αμέσως μετά έρχεται ένα νέο κεφάλαιο.
Η Βικτώρια θα φύγει για την Κύπρο, θα ξεκινήσει τις σπουδές της και θα προσπαθήσει να χτίσει τη δική της πορεία. Ο πατέρας της, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, θέλει να είναι κοντά της σε αυτή την πρώτη, δύσκολη περίοδο.
Δεν είναι μια εύκολη απόφαση. Είναι, όμως, ένας τρόπος να συνεχίσουν τη ζωή τους χωρίς να αισθάνονται ότι πρέπει να ξεχάσουν εκείνη που έχασαν.