Η πρόσφατη δολοφονία του 21χρονου στο Ηράκλειο από έναν πατέρα που ζητούσε εκδίκηση για το τροχαίο του γιου του, έρχεται να προσθέσει ακόμα έναν κρίκο στην αλυσίδα της κρατικής ολιγωρίας και της αστυνομικής ανεπάρκειας.
Το έγκλημα αυτό δεν είναι απλώς μια πράξη αυτοδικίας που συγκλονίζει την Κρήτη, είναι η ηχώ μιας προαναγγελθείσας τραγωδίας που θυμίζει έντονα τη δολοφονία της Κυριακής Γρίβα έξω από το αστυνομικό τμήμα των Αγίων Αναργύρων. Και στις δύο περιπτώσεις, το κοινό σημείο αναφοράς είναι η παταγώδης αποτυχία της ΕΛ.ΑΣ. να προστατεύσει πολίτες που είχαν ζητήσει επανειλημμένα βοήθεια, καταγγέλλοντας ότι η ζωή τους βρισκόταν σε άμεσο κίνδυνο.
Ηράκλειο: Τέσσερις εκκλήσεις για βοήθεια που κατέληξαν στο κενό
Στην υπόθεση του Ηρακλείου, οι αποκαλύψεις για το διάστημα που προηγήθηκε της δολοφονίας είναι ανατριχιαστικές. Το 21χρονο θύμα ζούσε υπό καθεστώς απόλυτου τρόμου, γνωρίζοντας ότι η οικογένεια του 17χρονου Γιώργου Παρασύρη, που έχασε τη ζωή του σε τροχαίο πριν από τρία χρόνια, τον θεωρούσε υπαίτιο και αναζητούσε αντεκδίκηση.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο νεαρός είχε απευθυνθεί στην Αστυνομία τουλάχιστον τέσσερις φορές, εκφράζοντας τους φόβους του και καταγγέλλοντας απειλές κατά της ζωής του.
Το θύμα του φονικού
Αντί η Αστυνομία να λάβει δραστικά μέτρα προστασίας ή να θέσει υπό στενή παρακολούθηση την κατάσταση σε μια περιοχή με «βαρύ» παρελθόν σε βεντέτες και αυτοδικίες, οι καταγγελίες του 21χρονου φαίνεται πως αντιμετωπίστηκαν ως «απλές αναφορές» σε μια τοπική διαμάχη.
Η αδράνεια αυτή έδωσε στον δράστη τον χρόνο και την άνεση να οργανώσει την επίθεσή του, εκτελώντας τον νεαρό εν ψυχρώ. Η ερώτηση που πλανάται πάνω από την Κρήτη είναι αμείλικτη: Γιατί δεν λειτούργησαν τα αντανακλαστικά των αρχών όταν ένας πολίτης φώναζε πως κινδυνεύει;
Άγιοι Ανάργυροι: «Το περιπολικό δεν είναι ταξί»
Η τραγωδία στο Ηράκλειο φέρνει ξανά στο προσκήνιο την εφιαλτική νύχτα της δολοφονίας της Κυριακής Γρίβα στους Αγίους Αναργύρους. Η Κυριακή είχε πάει στο αστυνομικό τμήμα ζητώντας προστασία από τον πρώην σύντροφό της, ο οποίος την παραμονεύε. Η απάντηση που έλαβε από το κέντρο της Άμεσης Δράσης, το περιβόητο «το περιπολικό δεν είναι ταξί», όταν ζήτησε να την πάνε σπίτι της για ασφάλεια, έχει καταγραφεί ως η επιτομή της κρατικής κυνικότητας. Λίγα δευτερόλεπτα μετά, η κοπέλα δολοφονήθηκε μπροστά στα μάτια του σκοπού του τμήματος.
Η Κυριακή Γρίβα
Η σύνδεση των δύο υποθέσεων είναι δομική. Και στις δύο περιπτώσεις, τα θύματα έκαναν αυτό που ορίζει ο νόμος: κατέφυγαν στις αρχές. Και στις δύο περιπτώσεις, η Αστυνομία απέτυχε να αξιολογήσει το μέγεθος του κινδύνου. Είτε πρόκειται για την έμφυλη βία στην Αθήνα είτε για την κουλτούρα της αντεκδίκησης στην Κρήτη, το μοτίβο παραμένει το ίδιο: μια γραφειοκρατική και αποστασιοποιημένη αντιμετώπιση του ανθρώπινου πόνου και της απειλής.
Η κρίση εμπιστοσύνης και η ευθύνη της ηγεσίας
Όταν ένας πολίτης πηγαίνει τέσσερις φορές στο τμήμα και τελικά δολοφονείται, η εμπιστοσύνη του κοινού προς τους θεσμούς καταρρακώνεται. Η Αστυνομία στην περίπτωση του Ηρακλείου φαίνεται να λειτούργησε με μια επικίνδυνη παθητικότητα, επιτρέποντας στον νόμο της βεντέτας να υποκαταστήσει τον νόμο του κράτους. Η αυτοδικία του πατέρα δεν είναι μόνο ένα έγκλημα του δράστη· είναι και μια αποτυχία του κράτους να επιβάλει την τάξη και να προσφέρει δικαιοσύνη με τρόπο που να αποτρέπει τέτοια φαινόμενα.
(ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΡΧΕΙΟΥ: EUROKINISSI)
Η δολοφονία της Κυριακής Γρίβα έπρεπε να είχε γίνει το μάθημα που θα άλλαζε τα πρωτόκολλα της ΕΛ.ΑΣ. πανελλαδικά. Το έγκλημα στο Ηράκλειο αποδεικνύει ότι τα αντανακλαστικά παραμένουν παγωμένα. Η Αστυνομία δεν είναι εκεί μόνο για να εξιχνιάζει εγκλήματα, αλλά πρωτίστως για να τα προλαμβάνει. Όταν οι καταγγελίες στοιβάζονται στα γραφεία και οι απειλές υποτιμώνται, το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο: νεκροί πολίτες που πίστεψαν ότι το κράτος θα τους προστάτευε.
Συμπέρασμα
Οι ευθύνες της Αστυνομίας στο Ηράκλειο είναι τεράστιες και πρέπει να διερευνηθούν σε βάθος. Η σύγκριση με τους Αγίους Αναργύρους δεν είναι υπερβολή, αλλά μια σκληρή πραγματικότητα. Όσο η απάντηση στις εκκλήσεις για βοήθεια παραμένει «τυπική» ή κυνική, τόσο ο κύκλος του αίματος θα παραμένει ανοιχτός. Ο 21χρονος στο Ηράκλειο, όπως και η Κυριακή, δεν χάθηκαν μόνο από το μαχαίρι ή το όπλο του δράστη, αλλά και από την αδιαφορία ενός συστήματος που ξέχασε ότι η πρώτη του αποστολή είναι η προστασία της ανθρώπινης ζωής.