Έξι μήνες ύποπτης σιωπής συμπληρώνονται για το υπόμνημα που κατέθεσε η Μαρία Καρυστιανού, μαζί με άλλους συγγενείς των θυμάτων του σιδηροδρομικού εγκλήματος των Τεμπών, στη Βουλή. Παρά το γεγονός ότι πάνω από 1,3 εκατομμύρια πολίτες στήριξαν ολόθερμα ένα μείζον αίτημα για δικαιοσύνη, η πολιτική ηγεσία φαίνεται να έχει επιλέξει την οδό της «εξαφάνισης» της υπόθεσης από τη δημόσια σφαίρα. Ο πρωθυπουργός και ο Πρόεδρος της Βουλής οφείλουν πλέον ξεκάθαρες εξηγήσεις για την τύχη αυτής της πρωτοφανούς δημοκρατικής παρέμβασης.
Το χρονικό μιας ιστορικής διεκδίκησης
Στις 7 Ιουλίου 2025, οι συγγενείς των θυμάτων προσήλθαν στη Βουλή καταθέτοντας 1.373.547 υπογραφές πολιτών. Το κυρίαρχο αίτημα ήταν διπλό και σαφές: η αναθεώρηση του Συντάγματος και η κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας για τις ποινικές ευθύνες των πολιτικών προσώπων.
Τραγωδία στα Τέμπη (ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΤΖΕΚΑΣ /EUROKINISSI)
Η κίνηση αυτή, που υποστηρίχθηκε από μια ευρεία πλειοψηφία του ελληνικού λαού, στόχευε στην αποκατάσταση της ισότητας όλων των πολιτών έναντι του νόμου. Όπως αναφερόταν στο υπόμνημα, το Σύνταγμα οφείλει να συμμορφωθεί με τις δεσμευτικές επιταγές του Ευρωπαϊκού Δικαίου (άρθρο 6 της ΕΣΔΑ), ώστε να πάψει η βουλευτική ασυλία να λειτουργεί ως «ασπίδα προστασίας» για τους εγκληματίες του συστήματος.
«Είναι πάνω από ξεκάθαρο ότι οι ίδιοι δεν θα ελέγξουν τις τεράστιες ποινικές ευθύνες τους», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά η Μαρία Καρυστιανού, εκφράζοντας την αγωνία των συγγενών για την επικρατούσα ατιμωρησία.
Το «θάψιμο» του αιτήματος και η σιωπή των θεσμών
Έξι μήνες αργότερα, η τύχη αυτών των υπογραφών παραμένει άγνωστη, καθώς δεν έχει υπάρξει καμία επίσημη ανακοίνωση από την Προεδρία της Βουλής για την πορεία του υπομνήματος. Το αίτημα φαίνεται να έχει «θαφτεί» στα γραφειοκρατικά γρανάζια, χωρίς να έχει υπάρξει καμία θεσμική ενημέρωση για το αν αξιολογήθηκε ή αν απλώς καταχωρήθηκε τυπικά σε κάποιο πρωτόκολλο.
Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η στάση των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, τα οποία στο σύνολό τους σχεδόν έχουν πάψει να αναφέρονται στο ζήτημα. Καμία έρευνα, καμία υπενθύμιση και καμία ερώτηση προς την πολιτική ηγεσία δεν έχει διατυπωθεί το τελευταίο διάστημα, αφήνοντας ένα μείζον δημοκρατικό αίτημα να φαντάζει σαν να μην υπήρξε ποτέ.
(ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/EUROKINISS)
Μια κρίση θεσμών και εμπιστοσύνης
Η σιωπή της πολιτείας, έξι μήνες μετά, δεν αμβλύνει τα ερωτήματα, αλλά αντίθετα τα πολλαπλασιάζει. Σε μια περίοδο που η ελληνική κοινωνία αντιμετωπίζει έντονο έλλειμμα εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς, η άρνηση λογοδοσίας για τις 1.373.547 υπογραφές αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα.
Το αίτημα για ισότητα, τέλος στην ατιμωρησία και ουσιαστική λογοδοσία παραμένει κρυστάλλινο. Η τρέχουσα σιωπή της Βουλής και της κυβέρνησης συνιστά τη χειρότερη δυνατή απάντηση σε μια κοινωνία που απαιτεί να μάθει πού βρίσκονται οι υπογραφές της και τι προτίθενται να πράξουν οι εκπρόσωποί της για την αποκατάσταση του περί δικαίου αισθήματος.