Ο Χρήστος Σαντικάι άνοιξε την καρδιά του σε μια ιδιαίτερα προσωπική τηλεοπτική συνέντευξη, μιλώντας όχι μόνο για τη μουσική και την πορεία του, αλλά και για εμπειρίες που σημάδεψαν τα παιδικά του χρόνια. Ο νεαρός τραγουδιστής αναφέρθηκε στην πρώτη στιγμή που κάποιος διέκρινε το ταλέντο του, αλλά και στα σχόλια που άκουγε μεγαλώνοντας εξαιτίας της καταγωγής του, εξηγώντας γιατί δεν άφησε ποτέ αυτές τις συμπεριφορές να επηρεάσουν τον χαρακτήρα και την αυτοπεποίθησή του.
Η καταγωγή και το b*llying
Η ιστορία της ενασχόλησής του με το τραγούδι ξεκίνησε σχεδόν τυχαία. Όπως περιέγραψε, ήταν ακόμη παιδί όταν μια απλή επίσκεψη σε γιατρό εξελίχθηκε σε μια στιγμή που καθόρισε το μέλλον του. Ο μικρός τότε Χρήστος συνήθιζε να τραγουδά παντού, χωρίς ντροπή και χωρίς φόβο για το πώς θα τον κρίνουν οι άλλοι. Εκείνη την ημέρα, τραγούδησε μέσα στο ιατρείο και ο γιατρός εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ από τη φωνή και την άνεσή του, ώστε πρότεινε αμέσως στη μητέρα του να τον γράψει σε ωδείο.
Από εκείνο το σημείο και μετά, η μουσική μπήκε ουσιαστικά στη ζωή του. Ο ίδιος παραδέχεται ότι από μικρός είχε έντονη εξωστρέφεια και δεν φοβόταν να εκτεθεί μπροστά σε κόσμο. Αντίθετα, απολάμβανε να τραγουδά και να μοιράζεται τη χαρά του με τους γύρω του. Όπως εξηγεί σήμερα, τότε λειτουργούσε με παιδική αθωότητα και αυθορμητισμό, χωρίς να σκέφτεται τη δημοσιότητα ή την έκθεση που συνοδεύει αργότερα έναν καλλιτέχνη. Μεγαλώνοντας όμως, ήρθε αντιμέτωπος και με μια άλλη πραγματικότητα. Όπως πολλά παιδιά της γενιάς του, έτσι κι εκείνος βίωσε συμπεριφορές που σήμερα χαρακτηρίζονται ξεκάθαρα ως bullying.
Χρήστος Σαντικάι
«Ήμουν μια μέρα άρρωστος και δεν πήγα σχολείο, πήγα σε έναν γιατρό να με εξετάσει. Επειδή εγώ όπου πήγαινα τραγουδούσα αυτά που άκουγα, τραγούδησα στο ιατρείο και ο γιατρός είπε στη μάνα μου: “Αυτός έχει ταλέντο, πρέπει κάπου να τον πάμε”. Μετά από αυτό πήγα στο ωδείο. Η μάνα μου θα με πήγαινε στο ωδείο, αλλά κάποια πράγματα γίνονται στο σωστό timing», ανέφερε αρχικά.
Χρήστος Σαντικάι: Η στάση ζωής που του έμαθαν οι γονείς του απέναντι στο bullying
Στη συνέχεια ο τραγουδιστής παραδέχτηκε πως ως παιδί δεν είχε καμία συστολή. «Επειδή δεν ντρεπόμουν, όχι αυτό που γίνεται τώρα που δεν μου αρέσουν οι κάμερες και όλα αυτά, τότε ήμουν πολύ αθώος. Μου άρεσε πολύ να τραγουδάω σε όλους. Είχα τον ενθουσιασμό, το θάρρος, το θράσος», είπε χαρακτηριστικά. Ο Χρήστος Σαντικάι μίλησε και για το bullying που βίωσαν πολλά παιδιά της γενιάς του, εξηγώντας πως ο ίδιος δεν άφησε ποτέ τέτοιες συμπεριφορές να τον επηρεάσουν.
«Στη γενιά μου πολλοί άνθρωποι πέρασαν δύσκολα λόγω bullying, όχι μόνο εγώ. Αυτό που λέμε τώρα σαν bullying δεν το άφησα να με επηρεάσει, οπότε δεν το ένιωσα ποτέ. Δηλαδή αν κάποιος έλεγε “ρε τον Αλβανό”, έμπαινε από δω και έβγαινε από εδω. Δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί να πεις κάποιον Αλβανό ή Έλληνα ή Πακιστανό», είπε. Κλείνοντας, εξήγησε πως αυτή η στάση ήταν κάτι που πήρε από το σπίτι του. «Αυτή η άμυνα ήταν από το σπίτι μου, δεν ξεχωρίζαμε χώρες. Η μάνα μου δεν μου είπε ποτέ επειδή εμείς είμαστε από την Αλβανία να προσέχω. Δεν με έκανε να νιώσω ενοχικά για την καταγωγή μου. Πήγαινα στην Αλβανία και έλεγαν “ήρθε ο Έλληνας”, αλλά δεν έδινα σημασία», κατέληξε.