Ένα απρόσμενο «μέτωπο» φαίνεται πως ανοίγει τις τελευταίες ώρες γύρω από το πρόσωπο της Ιωάννας Τούνη, με αφορμή το πολυσυζητημένο περιστατικό του περασμένου Σαββάτου. Ενώ η κοινή γνώμη στάθηκε από την πρώτη στιγμή στο πλευρό της influencer για τον εφιάλτη του revenge porn που βίωσε, η πρόσφατη αντίδρασή της στα μπουζούκια —όταν βρέθηκε σε διπλανό τραπέζι με τον άνθρωπο που την κακοποίησε— προκαλεί πλέον έντονες αντιπαραθέσεις και σχόλια που υποστηρίζουν ότι η στάση της «ξεφεύγει».
Το θέμα πήρε φωτιά σήμερα το πρωί (07.04.2026) στον αέρα της εκπομπής «Buongiorno», όπου η παρέα της Φαίης Σκορδά αντάλλαξε βαριές κουβέντες, με τον Άρη Καβατζίκη να εκφράζει μια άποψη που ήδη αναπαράγεται με ταχύτητα φωτός στα social media, προκαλώντας κύμα αντιδράσεων.
Η Ιωάννα Τούνη
Άρης Καβατζίκης: «Δεν μπορούμε να αστυνομεύσουμε μια ολόκληρη πόλη»
Ο έμπειρος δημοσιογράφος, παίρνοντας θέση για το βίντεο-ξέσπασμα που ανέβασε η Ιωάννα Τούνη χθες, δεν δίστασε να θέσει το ζήτημα των ορίων, σημειώνοντας πως η δημόσια διαπόμπευση ή η απαίτηση να αποχωρήσει κάποιος από έναν δημόσιο χώρο είναι μια προβληματική πρακτική.
Συγκεκριμένα, ο Άρης Καβατζίκης ανέφερε χαρακτηριστικά: «νομίζω ότι κι αυτό που κάνει αυτή τη στιγμή η Ιωάννα Τούνη, ξεπερνάει κάποια όρια. Δεν μπορούμε να αστυνομεύσουμε μια ολόκληρη πόλη. Υπάρχει μια δικαστική απόφαση, πρέπει να τη σεβαστούμε, όπως σεβόμαστε τον πόνο της Ιωάννας όλοι και αυτά τα φρικτά εννιά χρόνια που πέρασε μέχρι να δικαιωθεί. Δεν μπορούμε όμως, να αστυνομεύσουμε μια ολόκληρη πόλη».
Συνεχίζοντας τον συλλογισμό του, ο δημοσιογράφος επεσήμανε την αδυναμία του να επιβάλλεται σε κάποιον πού θα κυκλοφορήσει, παρά την ηθική διάσταση του θέματος: «Δεν μπορούμε να επιτρέπουμε ή να απαγορεύουμε στους ανθρώπους πού θα βγουν! Δεν μπορείς να απαγορεύσεις σε έναν άνθρωπο να βγει. Έχει συναισθηματική υπερφόρτιση και καλά κάνει, είναι δικαίο αυτό, αλλά από την άλλη θα πεις στον άλλον ότι πρέπει να φύγει τώρα;».
Φαίη Σκορδά: «Αυτός ο άνθρωπος δεν καταλαβαίνει τίποτα»
Στον αντίποδα, η Φαίη Σκορδά εστίασε στην προκλητική —όπως τη χαρακτήρισε— στάση του ανθρώπου που έχει καταδικαστεί για την υπόθεση, τονίζοντας την έλλειψη ενσυναίσθησης από πλευράς του.